İPEKYOLU HABER:

1958 yılında Van"ın Özalp ilçesinde dünyaya gelen doğuştan görme engelli İbrahim Üste, görenleri hayrete düşüren ve kıskandıran yeteneklere sahip.

“Kimseye muhtaç olmak istemediği için her işi kendi yapmaya çalıştığını” belirten Üste, kendisine güven getiren ilk olayı AKnews"e şöyle anlattı: “Anne ve babamı kaybettikten sonra ağabeylerimle kaldım. Ancak köyde oturmayı hiç düşünmedim. Van"da oturan ağabeyimin yanına yerleştim. Beni Kuran kursuna kaydetti. Bir gün tek başıma minibüse bindim,

Yenimahalle"deki evimize gidecektim. Son durakta indim. Etrafta hiç ev falan yoktu, kaybolmuştum. Ben de tekrar gittiğimiz yoldan geri geldim. Suyun, çamurun içine düştüm. Bir iki kişiye Garipler Mezarlığı"nı sordum, tarif ettiler, ben de eve gittim. Ben o olayla kendi ayaklarımın üzerinde duracağımı ispatladım. Kendime güvenim geldi. Artık o günden sonra çarşı merkezine kendim gelip gitmeye başladım. Alışveriş de yapıyordum.”

www.ipekyoluhaber.com

YENGESİNE KIZDI, HAYATI DEĞİŞTİ

Yengesine kızdığı için daha sonra tek başına İstanbul"a giden Üstte, orada da 3 yıl kaldığını ve küçük eşya satıcılığı yaparak başka bir görme engelliyle kiraladıkları evde geçinmeye çalıştığını söyledi. Ankara"ya giderek 2 ay Körler Okulu"nda okuma yazma da öğrenen Üstte,
“Daha sonra diploma aldım, Bakanlığa gittim işe girdim. 3 sene sonra tekrar Van"a geldim.
17 yıl 9 ay bir devlet dairesinde müstahdem ve santral görevlisi olarak çalıştım, sonra emekli oldum.” dedi.

Kendi çabasıyla elde ettiği becerileri de anlatan Üstte, şöyle devam etti: “Evlere su hattı çekebiliyorum. Kendi evimin suyunu ben çektim. Sadece iki işçi toprağı kazıyıp şebeke borusunu çıkardı. Kanala girip şebekeden suyu kendim matkapla açıp evime götürdüm. Su hattını kimsenin yardımı olmadan kendim çektim. Komşular karşı çıktı, "sen yapamazsın" dediler, ama ben onları dinlemedim. Bacanağımın iki katlı evi var İstasyon Mahallesi"nde onun su tesisatını ben çekmişim. 10 evin su tesisatını çekmişim hemen hemen. Ağaç dikebilirim, fidan dikiyorum baharın. Bostan ekiyorum. Duvarları örebiliyorum. Karşıyaka Mahallesi"nde iki daireli ev yaptım, kendime 2 tane kömürlük yaptım. Şimdiye kadar beni tanıyanların evlerini yaptım hep, 10 tane ev yaptım. Bahçe duvarlarını yapıyorum, kısa duvarları. Malzemeyi bana veriyorlar, ben de örüyorum. Çekül ve ip kullanmıyorum. Temelde kullanıyorum, ama daha sonra kullanmıyorum. Ustayım diye de değil yani kendi işimi kendim yapıyorum.”

www.ipekyoluhaber.com

İNSANLARA EL AÇMADIM

Üstte, diğer becerilerini de şöyle sıraladı: “Mesela evde elektrik bozulsa şarteli indirip prizleri kendim tamir ederim. Ev aletleri bozulursa kendim önce denerim, yapamasam tamirciye götürürüm. 10 parmak daktilo yazabiliyorum. Bilgisayarda bir kitap yazıyorum. Din üzerine 25 sayfa yazmışım. Tek başıma Ankara ve İstanbul"a gidiyorum. İki defa hacca gittim. Tek başıma Mekke"yi gezip dolaştım. İnsanlara hiç el açmayı düşünmedim, hiç minnet etmedim. Şu anda ayaktayım ve dincim İğneden ipliği kendim geçiriyorum, elbiselerimde yırtık oluştuğunda evde kimse yoksa kendim dikiyorum. Ezberim iyidir. Kuranı Kerim"i ezbere biliyorum. Said-i Nursi"nin kitaplarını Risale-i Nur"u ezbere okurum. Özellikle taziyelerde 300–500 kişiye hitap ediyorum. Yani bir merkezi camide rahatlıkla vaaz verebilirim.”